Taallians

Na het tragisch overlijden van haar zus, besluit Eileen Berkenshire een rondreis door  het Midden-Oosten te maken. Eileen is nieuwsgierig naar een nieuw continent en is op zoek naar handreikingen om vanuit religieus oogpunt beter met haar rouw om te gaan. Maar haar grootste drijfveer is om antwoord te krijgen op de vraag waarom Asher L’Chaim, de ex-verloofde van haar overleden zus, de relatie verbrak nadat zij hem vijfentwintig jaar geleden vanwege privé-omstandigheden in de kibboets Ginosar moest achterlaten. Door een ontmoeting met Asher in Jeruzalem verwacht Eileen dichter bij haar zus te komen, maar zijn haar verwachtingen juist?

Titel en omslag van het boek trokken me meteen aan: wat zou het verhaal zijn achter deze titel, wat gebeurt er in deze roman? Het lukt me bijna nooit om een boek in één adem uit te lezen. Tijd of liever: gebrek daaraan, geduld of juister: gebrek daaraan, inhoud en dikte van het boek – allemaal oorzaken of uitvluchten om een boek in fragmenten te lezen of zelfs helemaal niet uit te lezen.

Deze roman verdient echter de eer in een ruk te zijn uitgelezen. Het is het aangrijpende verhaal, een reisverslag, van Eileen’s rouwreis naar Jeruzalem, waar zij iemand hoopt te ontmoeten aan wie zij vragen kan stellen over haar overleden zus. Ik ga niet uitleggen waarom, ook niet hoe het dramatisch eindigt – dat moet de lezer zelf maar uitzoeken en ondervinden. Het is knap geschreven, biedt inkijkjes zowel in de plaatsen waar Eileen op haar queeste terecht komt als in haar ‘ziel’ en blijft tot de laatste bladzijde boeien.

De religieuze invalshoek spreekt mij als seculiere westerling niet aan, maar heeft me beslist niet gestoord: ik nam het zoals het was, liet het verhaal over me heen komen en bleef (dus) geboeid. Wat me wel heel even stoorde was de verschrijving dat de Nijl de grens is tussen Israël en Jordanië… Ook het feit dat orthodoxe joden kennelijk portretten maken deed mijn wenkbrauwen fronsen, omdat ik niet beter weet dan dat dit volgens hun 2de gebod niet mag. Toch deed dit geen afbreuk aan het mooi geschreven verhaal.

Conclusie: lees dit boek, want het is een boeiend, ontroerend, realistisch relaas.

Aureool (pseudoniem van Lianne Quak) :
Op weg naar de KLAAGMUUR.
Uitg. www.boekscout.nl, 1ste druk 2012,
170 blz., isbn nr. 978-94-6176-832-2

Jan Bontje, juli 2013

After the tragic death of her sister, Eileen Berkenshire decides to take a tour through the middle east. Eileen is eager to visit a new continent and is looking for religious guidance in dealing with her grief. Her primary ambition, however, is to find an answer to the question why Asher L’Chaim, the ex-fiancé of her diseased sister, ended their relationship after leaving the kibbutz Ginosar 25 years ago because of secret circumstances. By meeting Asher in Jerusalem, Eileen hopes to be able to accept her sister’s death, but will her hope be realised?

De 22-jarige Imani Berkemeijer maakt een reis door haar geboorteland Kenia. Ze zoekt haar jeugdvriend Mare die blind is en verstoten is door de Samburu stam. Als Imani Mare’s broer, Lewis ontmoet, schrikt ze van de diepgewortelde haat die in stand gehouden wordt door zijn vader. Als voorvechtster van Sherp, een organisatie voor integratie van gehandicapten in Kenia, gaat Imani de confrontatie met Mare’s vader aan, maar de Samburu-traditie is niet gemakkelijk te doorbreken. Wanhoop drijft haar in de armen van Jim, de chauffeur van het reisgezelschap. Toch doet Imani er alles aan om Mare voor zich te winnen.

Aureool, de auteursnaam van Lianne Quak, schreef haar tweede roman na een reis in 2010 door Kenia. Imani Berkemeijer is op haar veertiende met haar ouders naar Nederland gekomen en maakt als 22 jarige een reis door haar geboorteland in de hoop haar jeugdvriend weer te zien. Dat valt niet mee. Zij ontmoet Lewis, die vervuld is van haat jegens zijn blinde broer. Bij de Samburu worden kinderen met een handicap verstoten. Hoewel hij gestudeerd heeft, is Mare voor zijn stam waardeloos: hij kan immers niet jagen. En dat is voor deze nomadenstam essentieel.

Uiteindelijk vinden de twee, Imani en Mare, elkaar weer – letterlijk en figuurlijk – en loopt het in die zin goed voor hen af, maar de in onze ogen onmenselijke houding ten opzichte van mensen met een handicap blijft onverkort overeind.

Naast een reisverhaal en een liefdesverhaal is er die diepere laag van dit verhaal: het trieste gegeven dat niet alleen bij deze stam in Kenia, maar overal ter wereld mensen met een handicap (fysiek, psychisch) verstoten, verbannen, soms zelfs vermoord, of in het beste geval toch minstens ongelijk, behandeld worden. Wie dit niet wil inzien, is er erger aan toe dan een blinde. Of, zoals de schrijfster haar voorwoord begint: Je kunt nog beter blind zijn dan ziende blind!

In Blind Verlangen, Aureool. Uitg. www.eigenboekuitgeven.com
1^e druk september 2016
174 blz., ISBN nr. 978-94-922474-6-9

Imani Berkemeijer (22) travels across Kenya to reunite with her childhood friend Destin. After losing her job as an English teacher, she sees a chance to reconnect. Destin, once cast out by the Samburu tribe, grew up with Imani in Maralal before she returned to the Netherlands at 14, realizing her love for him. Their brief reconnection led to an engagement. On her journey, Imani discovers Destin now lives in Mombasa. His brother Lewis, embittered by family history, refuses to help. As an advocate for disability inclusion, Imani confronts their father, but Samburu traditions prove resistant. Disillusioned, she grows close to Jim, her driver, yet remains determined to win back Destin.

Your text flows well and is emotionally engaging, capturing the dynamics of the scene and interactions

effectively. It is grammatically correct and presents a clear narrative.

The dialogue is realistic and conveys the personalities and motivations of the character, especially Amara's assertiveness and Destin's unease.

You've also done a great job integrating Destin's visual impairment into his actions, making the scene feel authentic and vivid.